เกี่ยวกับพระวรสารนักบุญมาระโก

พระวรสารนักบุญมาระโกเป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 65 โดยเปโตร ผู้เป็นเพื่อนสนิทและศิษย์ของพระเยซู พระวรสารนักบุญมาระโกเป็นส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ — เป็นหนังสือเล่มที่สองของพันธสัญญาใหม่ บททั้ง 16 ที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์สำคัญนี้ เปิดเผยถึงอัตลักษณ์ คำสอน และพระราชกิจอันเป็นเอกลักษณ์ของพระเยซู คำว่า “Gospel” หมายถึง “ข่าวดี” และพระวรสารนักบุญมาระโกอธิบายหนังสือเล่มนี้ว่าเป็น “ข่าวดีเกี่ยวกับพระเยซูผู้เป็นพระเมสสิยาห์”

พระกิตติคุณคืออะไร?

พระคัมภีร์สอนเราว่าทุกคนสมควรได้รับความอับอายและการพิพากษาเพราะบาปของเรา แต่ข่าวดีคือพระเยซูได้สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนและรับการพิพากษาที่เราสมควรได้รับ พระองค์ทรงฟื้นคืนพระชนม์จากความตายในวันที่สาม เพื่อพิสูจน์ว่าพระองค์ได้ชำระบาปของทุกคนที่วางใจในพระองค์แล้ว และเมื่อเราเชื่อในพระเยซูเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและผู้ช่วยให้รอด พระเจ้าจะทรงอภัยเราอย่างสมบูรณ์และตลอดไป เราจะได้สัมผัสความสัมพันธ์ที่แท้จริงและได้รับการฟื้นฟูกับพระเจ้า ซึ่งจะไม่สิ้นสุดลงเลย

เคล็ดลับในการอ่าน

คุณสามารถเรียกดูหนังสือนี้ตามหมายเลขบทและข้อ (ดูลิงก์ที่ด้านล่างหน้าเพื่อเปลี่ยนบท) ตัวอย่างเช่น 'Mark 8:29' หมายถึงหนังสือมาระโก บทที่ 8 ข้อที่ 29 เนื่องจากพระคัมภีร์เป็นหนังสือเก่าจากสถานที่อื่น จึงมีหลายสิ่งที่คุณอาจเข้าใจได้ยากในขั้นต้น เมื่อเกิดสถานการณ์เช่นนี้ ให้อธิษฐานขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า และพิจารณาอ่านหนังสือเล่มนี้ร่วมกับผู้ติดตามพระเยซูที่มีประสบการณ์ นอกจากนี้ คำอธิบายพระคัมภีร์ออนไลน์ เช่น bibleref.com ก็สามารถช่วยคุณในการศึกษาได้เช่นกัน

มาระโก

มาระโก 12:1-4

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
1พระองค์​จึงเริ่มตรัสแก่เขาเป็นคำอุปมาว่า “ยั​งม​ีชายคนหนึ่งได้ทำสวนองุ่น แล​้วล้​อมร​ั้วต้นไม้​ไว้​รอบ เขาได้สกัดบ่อเก็​บน​้ำองุ่น และสร้างหอเฝ้า ให้​พวกชาวสวนเช่าแล้​วก​็ไปเมืองไกล 2ครั้นถึงฤดูผลองุ่นเขาจึงใช้​ผู้รับใช้​คนหนึ่งไปหาคนเช่าสวนนั้น เพื่อเขาจะได้รับส่วนผลของสวนองุ่นจากคนเช่าสวน 3ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็จับผู้​รับใช้​นั้นเฆี่ยนตี แล​้วไล่​ให้​กล​ับไปมือเปล่า 4อี​กครั้งหนึ่งเจ้าของสวนใช้​ผู้รับใช้​อี​กคนหนึ่งไปหาคนเช่าสวน คนเช่าสวนนั้​นก​็เอาหินขว้างผู้​รับใช้​นั้นศีรษะแตก และไล่​ให้​กล​ับไปอย่างน่าอัปยศ
อ่านทั้งบท →

คุณต้องการไปที่ไหนต่อไป?